-Que supuxo ese triunfo sobre os Millonarios?
-Penso que abriu novos camiños para o Deportivo. Eles, coa derrota, quedaron ?quentes? e todo fai supor que na próxima tempada pedirannos o desquite en Bogotá. A nosa vitoria foi algo así como un ?cheque ao portador?. En realidade, despois de gañar aos Millonarios querían xa levarnos a Colombia. Recibimos unha chamada de Cali, onde desexaban que actuásemos, pois para os afeccionados daquel país constituíu toda unha sorpresa a derrota do equipo ?millonario?.
-É tan bo ese ?ballet azul??
-Formidable. Por iso ten maior mérito o triunfo do Deportivo. Os Millonarios ten un excelente cadro de persoal. O extremo dereito Washington Ortiz é un fóra de serie. Tamén o outro punteiro, o arxentino Converti. Tamén o seu compatriota Della Savia... Homes que llas saben todas. Como os venezolanos e os galegos residentes en Caracas coñecen perfectamente a valía dos Millonarios, non é de estrañar que ao final do partido os nosos paisanos chegasen ao vestiario con gaitas e tambores para felicitarnos.
-Ante o Deportivo Italia, no segundo partido, o equipo branquiazul só puido empatar a cero...
-Acusamos cansazo polo clima e polo esforzo realizado ante os Millonarios. Neste partido tivo que xogar Jorge, porque Canedo lesionouse ante o equipo colombiano. Era unha proba moi forte para el, pero cábeme a satisfacción de poder dicir que a superou.
-Por que se produciu aquela derrota ante o Portugués?
-A temperatura tropical volveu facer das súas. Saímos ao campo cunha especie de ?empanada? encima. O Portugués aproveitouse diso e gañounos. Nese encontro foi probado o mejicano Ponte.
-A despedida, en cambio, fronte ao Italia foi un éxito...
-O Deportivo estivo espléndido. Había dúbidas sobre a nosa auténtica valía. Contrastaba a vitoria sobre os Millonarios coa derrota ante o Portugués. Nese segundo partido contra o Italia confirmouse o noso bo xogo. Gañamos por 4-0 e iso que nos anularon dous goles. O Deportivo ?xogou polo libro...?.
Que destacaría da xira no aspecto humano?
-O gran comportamento dos profesionais deportivistas. Máis de quince días fóra dos seus fogares constituía unha dura proba pola monotonía que podía producirse. Adestrabamos todos os días lixeiramente. Logo volviamos ao hotel para comer. Despois, a sesta e máis tarde saída ata o nove ou nove e media da noite. Considerei oportuno establecer un réxime de liberalidad, é dicir, non apertar aos mozos. E eles, a verdade, non abusaron, non se extralimitaron nunca. Un réxime demasiado estrito sería terrible.
-Poden estar ?queimados? os branquiazuis ao comezo da próxima tempada por mor destes partidos en Venezuela?
En absoluto. Xogouse o xusto. Catro partidos, nin un máis nin un menos. Se seguísemos a Colombia, como querían os daquel país, seguramente se acusou o esforzo de face á próxima campaña.
Martín ten palabras de eloxio para os galegos residentes en Caracas. ?Colmáronnos de atencións. Algo incrible?.
En canto chega o comezo das actividades da próxima campaña. José María Martín traballa nun ?planning? orientado aos mozos xogadores deportivistas.
