Hoxe o Depor Sport...<br>Munúa: o triunfo do sábado pódenos axudar a despegar

O equipo necesitaba un triunfo destas características?
Si, porque nos pode axudar a despegar. Sabemos que hai que seguir traballando moi duro porque nos esperan partidos complicados, pero o máis importante agora é seguir adestrando forte e aínda que non conseguimos nada aínda, o obxectivo de estar entre o catro primeiros xa non está tan afastado. Realizou un par de paradas espectaculares. Bo, eu tento achegar o meu gran de area sempre. Por sorte, o sábado saíume ben. O equipo foi collendo confianza, soltouse por momentos, e xogou moi ben ao fútbol. Iso é o bo, que o equipo xogue ben para tentar mellorar e que todos collamos máis confianza. Debemos confiar en nós mesmos, saber que temos un gran persoal e saír definitivamente dunha situación na que ninguén quere estar.

Cre que xa alcanzou o seu verdadeiro nivel?
Non. Aínda non alcancei o nivel que pretendo. Agora mesmo, o único que teño claro é que hai que seguir traballando, adestrarme máis, continuar mellorando e tentar estar ben nas oportunidades que me vaian dando para gañar a confianza do míster, dos meus compañeiros e da xente.

Hai uns días, Irureta encomiou a súa meteórica progresión. En que cre vostede que mellorou desde que está no Deportivo?
Máis que nada no físico, porque cando cheguei custoume moito. Chegara en metade de tempada de Uruguai, acumulaba moitos partidos internacionais, moitas viaxes, e os primeiros meses custáronme bastante porque aquí o ritmo de traballo é outro e adéstrase de forma diferente. O primeiros seis meses paseinos un pouco mal polo físico, pero por sorte mellorei moito, e agora síntome cómodo.

O sábado en Mestalla a sensación xeral foi que vostede se sentiu cómodo cos seus compañeiros de defensa. De feito, conversou moito con eles e parece mellorar nas distancias.
Sinto cómodo con todos os meus compañeiros. É obvio que a medida que van pasando os partidos vou coñecendo mellor os movementos que eles realizan, e eles van coñecendo os meus. Pero insisto en que hai que seguir traballando moito porque aínda non conseguimos nada.

A semana pasada non puido estar coa súa selección por unha gripe. Como ve o seu futuro no combinado uruguaio?
É verdade, tiven que regresar porque non estaba en condicións de xogar. Citáronme para preparar o partido ante Chile e estou moi contento pola convocatoria, pero se que teño que seguir mellorando no Deportivo para aproveitar as oportunidades que se me presenten coa miña selección. É obvio que a todo o mundo lle gusta que o chamen para representar ao seu país, iso é o máximo, pero é fundamental que eu mellore o meu rendemento aquí.

Tanto no Depor como con Uruguai, vostede ten unha competencia moi dura no seu posto.
Si, é moi importante ter compañeiros de posto que sexan grandes porteiros. Así, sempre saberás que ti tamén o podes facer ben. No Depor temos unha moi boa relación entre o tres e iso é máis cómodo para traballar. É unha situación moi linda porque nos respectamos moito.

Pódese empezar a soñar cunha recuperación definitiva do equipo?
De momento non se pode dicir demasiado. Hai que esperar que pase o tempo, que é o único que pon a cada un no seu lugar. Do que si que estou seguro é de que debemos continuar nesta liña de traballo. A vitoria en Mestalla foi moi importante pero aínda falta moito por facer. Oxalá que dunha vez por todas apuntemos cara arriba porque este partido xogámolo ben.

Dado que posúe tan bos reflexos, non se lle ocorreu nunca ser porteiro de balonmán?.
Bo, o sábado deuse así, pero moitas veces os reflexos non alcanzan para evitar un gol. Eu trato de achegar o que sei desde a miña humilde posición. Sempre traballo con responsabilidade e seriedade, aínda que algunhas veces as cousas non saen ben. Iso si, dificilmente fose porteiro de balonmán porque é un deporte moi pouco practicado no meu país. Alí, o fútbol é unha paixón colectiva. Cando eu era mozo, case todos queriamos ser futbolistas.

Que lle pasou pola cabeza cando tivo enfronte a Corradi primeiro e Mista no segundo tempo?
Nada en especial. Son segundos nos que tes que tomar decisións moi rápidas. Na xogada de Corradi optei por quedarme de pé porque vin que el viña co balón moi controlado. Por sorte, puiden reaccionar a tempo. Ás veces sae e ás veces non.

No remate de Corradi, primeiro sae e despois retrocede. Por que o fai?Para despistalo?
Non. Falo por puro instinto. A reacción dun é de forma natural, e como a xogada foi tan rápida, case que non me dei conta. Tiven sorte, decidín facer ese movemento e puiden parala.

Onde aprendeu a darlle con tanta técnica ao balón?
Desde neno sempre me gustou pegarlle ben á pelota. Agora, adestro nese sentido e intento perfeccionar a técnica día a día. Na actualidade, os porteiros teñen que ser moi completos, tanto coas mans como cos pés. Por iso adestro o toque co pé, para crecer como gardameta.

Esa cualidade permite que o equipo teña máis opcións ofensivas?
É probable que sexa unha boa opción de contraataque, pero tamén permite que o compañeiro se apoie no porteiro. É un desafogo para a defensa. Hai que estar preparado para cando cha ceden.

Ten a ilusión de que algún poida tirar faltas e penaltis como facía no seu país?
Non, nese sentido teño as cousas moi claras. O importante é que me coñezan como porteiro, gañarme un respecto e co tempo verase. Non é algo que me quite o soño. É certo que en Uruguai tiraba faltas e penaltis pero todo ao seu debido tempo, non é dun día para outro, require un trámite.